Een Jort Keldertje hebben

Laatst had ik een Jort Keldertje. Of eigenlijk had ik twee Jort Keldertjes, vlak na elkaar. Dat was niet fijn.
Het kwam omdat mijn tv-genoot de Toestand qua Dakar wilde bekijken en ik opmerkte dat er niet echt een weg was.
“Dakar!”, riep hij uit, “Dakar! Het woord zegt het al!!”.
Het woord zei hem echter meer dan mij want daarna merkte ik op dat het me niet echt een handige auto leek om mee door al dat zand te rijden.
“Vrachtwagen!,” riep hij uit,”het is een vrachtwagen” en dat op een toon alsof dat vehikel juist uitermate geschikt is, om mee door al dat zand te rijden.
“Sorry,” zei ik, “ik had een Jort Keldertje”.
Een Jort Keldertje is, zo leerde ik van Jinek, waneer je iets zegt wat je wel meent maar waarvan je later vindt dat het niet zo handig was, om te zeggen.
Zo kwam ik bijvoorbeeld eens een dame tegen die ik alleen kende met een, zoals dat heet, verzorgd kapsel. Maar nu zag ze eruit alsof ze drie kreeg de Tour de France had gereden, in rap tempo, bij gebrek aan een föhn. Ik zei niet ‘hallo’ of goedemiddag’ maar:
“Hoi. Ben je op je bezemsteel?”.
Een Jort Keldertje. Niet handig.
Jort Kelder immers, en daar viel Jinek behoorlijk over, had immers gezegd dat vrouwen wel verkracht wilden worden. En dat vond Jinek voor een man als Jort Paul Wouter Kelder niet handig. Een man als Jort Paul Wouter Kelder, had beter moeten weten, vond Jinek.
Zulke dingen zeg je niet, al meen je het wel.
Jort stemde natuurlijk meteen in met het niet-handige-gedeelte maar kon het niet nalaten eraan toe te voegen dat in New York, waar een vrouwenoverschot huist, vrouwen zich ontzettend agressief kunnen gedragen als het gaat om het binnenhalen van een potje seks.
Ze wilden wel verkracht worden, volgens Jort.
Hier raakte ik de draad kwijt. Een kenmerk van verkrachting is dat het tegen de wil is van een ander. Een verkrachting op commando, of wens, met dus in de regel de man als leidend en lijdend voorwerp, heet vrijwillige seks. Het ze vraagt erom is weer enkel vanuit mannelijk perspectief.
De enige conclusie die kan worden getrokken is dat Jort Kelder ontzettend agressief wordt van de New Yorkse dames en daar maar beter niet meer naar toe kan gaan. Hij is er blijkbaar een beetje bang van geworden, van al die lust.
Wat jammer dat Jinek deze bijdrage aan de discussie heeft laten liggen en ons naar bed heeft gestuurd met de Jort Keldertjes van de ‘onhandige’ communicatie. Maar misschien had Jinek haar taak en functie journalistiek gesproken niet helemaal helder, die avond met Kelder aan tafel.
Speciaal voor de gelegenheid zaten er namelijk ook drie studentenmeisjes waarvan ééntje ons met een trillend lipje wilde laten geloven dat het echt niet waar was, hoor, dat bij de ontgroening haar puffer was afgepakt. Terwijl ze astma heeft. E-e-echt niet. Terwijl ze in het filmpje van Rambam toch duidelijk het tegenovergestelde vertelt.
Journalistiek correct laat Jinek dit filmpje ook zien.
Maar nee hoor, legt het trillende meisje uit, Rambam had haar die woorden in de mond gelegd. Tijdens de ontgroening was de puffer e-e-e-echt niet afgepakt. Alleen haar tas. Waar de puffer in zat.
Maar helaas volgde toen het tweede Jinekje.

Je moet iets zeggen maar je doet het niet, terwijl je dit wel weet. Niet onhandig maar kwalijk..

 

Getagd , , , , . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *