Toorn

Sommige dingen gaan nooit meer over. Sommige dingen blijven je je hele leven achtervolgen zoals de maan opkomt wanneer de zon ondergaat. Het wordt nooit anders. En zo ken ik vanaf mijn tiende een woede in mij die nooit meer overgaat, vrees ik. Elke keer wanneer ik ze zie, barst die woede in mij los en moet ik moeite doen die respectvolle mens te zijn die vanuit haar eigen waardigheid de ander te woord staat. Gelukkig zijn ze weer weg … Lees meer …

Niet bereikbaar

Het is in het leven altijd belangrijk stil te staan bij de vraag: wat heb ik nodig, wat is mijn behoefte? Als je het antwoord weet, geeft het zin en richting aan je leven en elke therapeut zal beamen dat de kwaliteit ervan verbetert. En toch zit er een diepe, diepe valkuil in dit verhaal. Diep genoeg om alvast het geld bij je therapeut terug te vragen. Stel immers dat het antwoord op de vraag ‘wat heb ik nodig, waar … Lees meer …

Moeder zonder korstjes

“U kunt vast niet fluiten,” zei de ober terwijl hij het bord van mijn ex-tosti Hawaii van tafel nam. Niet fluiten? Maar voordat ik kon aantonen dat ik juist heel goed kan fluiten, sommigen vinden zelfs dat ik kan fluiten ‘als een kerel‘, ging hij verder. “Dat zei m’n moeder altijd. Als je je korstjes niet opeet, kan je vast niet fluiten”. We keken naar het bord waar de tosti op had gelegen en inderdaad. Behalve een blaadje sla en … Lees meer …

Het leven is geen archiefkast

Herinneringen bepalen wie je bent. Dat zei Douwe Draaisma laatst tijdens een interview met Fons de Poel tijdens Brandpunt. Nu is Douwe Draaisma bijzonder hoogleraar voor de geschiedenis van de psychologie of, zoals Brandpunt dat kort samenvatte: geheugenprofessor. Hij heeft erover nagedacht, om het nog korter te zeggen. Maar inderdaad, onze herinneringen bepalen ons levensverhaal en maken ons uniek. Geen mens heeft dezelfde herinneringen, al zou je alles samen doen. Om duidelijk te maken hoe ons geheugen werkt, haalde hij … Lees meer …

Vieze tenen

Laatst zat ik twee uur lang met mijn zonnebril op in de trein. De hele weg van Zutphen naar Leeuwarden. Nu hou ik niet van het fenomeen ‘zonnebril op in gezelschap’. Het doet me altijd denken aan hoe kleine kinderen zich verstoppen. Met hun hoofd achter de stoel en hun kontje en de beentjes overduidelijk zichtbaar ernaast. Jij moet ze dan gaan zoeken and geuss what: je vindt ze altijd en dat vinden zij dan weer prachtig. Mensen met zonnebrillen … Lees meer …

Naar de hoeren

Een kennis van mij gaat vrijdag naar de hoeren. Ja- hij moet er om half tien zijn, samen met nog een stuk of wat andere mannen en dan gaan ze samen naar de hoeren. Nu had ik dat niet verwacht van hem. Dat is op zich niet zo gek omdat het juist een kenmerk van hoerenlopers is, dat ze nogal anoniem zijn. Als je terug komt van een feestje vertel je nooit: “O, het was zó gezellig! Jan en Chantal … Lees meer …

De Mythe van de Moederliefde II

Voor NumeRo Primo ben ik bezig met de productie van de theatervoorstelling ‘SHE-of de Mythe van de Moederliefde’. En het is met dit thema eigenlijk hetzelfde als wanneer je een nieuwe rode auto koopt. Ineens zie je het overal. Op tv flitsen programma’s als Buch in de Bajes, Het is toch je Kind of Ali B en de 40 Wensen voorbij. In het ene programma een omaatje wat beroofd is door een Marokkaan, ongetrouwd, geen kinderen dus zielig en in … Lees meer …

Ego-cursus (gratis)

Reizen met het openbaar vervoer geeft mij altijd de perfecte gelegenheid om wat mijmerend op mijzelf terug te vallen. Heden, verleden en toekomsten passeren moeiteloos terwijl ik rijtjeshuizen, afvalbakken en groenstroken aan me voorbij zie trekken. Complexe situaties, prangende vragen, spannende vooruitzichten- ze passen zich aan aan de cadans van de bus of de trein en inzichten verschijnen voor mijn geestesoog in hetzelfde ritme. Ontrafeld en in rust. En terwijl ik de motor van de bus hoor ronken, of het … Lees meer …

Vliegeren naar vrijheid

Ik heb ‘m gehad. Mijn allereerste opvlieger! Het was een spannende aangelegenheid om zo onverwachts ineens geheel en totaal in de fik te staan. De opvlieger leek ook helemaal uit me te vliegen en om mij heen. Ik weet nu pas dat ik mij binnen enkele seconden kan ontdoen van allerlei soorten en vormen van kleding, onderwijl roepend naar mijn Lief: “De deur! De deur!” Mijn Lief rende naar de deur alsof er echt brand was en zwaaide hem open. … Lees meer …

De Mythe van de Moederliefde

Behalve de voorstelling SHE-of de Mythe van de Moederliefde komt er rond de première een boek uit rondom dit thema. Dit boek bestaat uit een verzameling van verhalen van mensen over hun visie op de universele voorstelling van het beeld wat we hebben over moederliefde, en de praktijk. We komen liefdevolle, geduldig steunende moeders tegen maar ook moeders die deze eigenschappen misten. En met een narcistische, alcoholische of vijandige inslag hun kinderen groot brachten. We komen moeders tegen die met … Lees meer …