Joelfeestmis

In redelijke verwarring zijn vandaag de kerstballen weer in de grote plastic tas van de Blokker verdwenen. De kerstlichtjes netjes in de knoop er bovenop. De slingers, de vogeltjes en paddenstoelen in de kapotte reiskoffer en dat hele zaakje weer op hun vertrouwde plekje in de schuur. Met het poezenmandje, wat zolang pal voor de wasmachine stond, daar weer bovenop. Deur op slot en kerst 2017 is definitief voorbij. In redelijke verwarring. Zo napratend met deze en gene ben ik … Lees meer …

Dame zkt nette heer

Ernstig lang geleden bestond de telefoon nog niet. Dat zal wel zo ongeveer in het Stenen Tijdperk zijn geweest want wij hebben daar geen collectief geheugen meer van. Het zit niet meer in ons culturele erfgoed. Sommige mensen herinneren zich nog wel dat de telefoon bestond aan een draad, of aan de muur hing. Dat heette dan een ‘vaste’ telefoon. Maar dat zijn alleen hele oude mensen die ook vertellen dat er vroeger mensen waren die in een treincoupe met elkaar … Lees meer …

Marihumama en andere Liefdes

Van een ex-verloofde kreeg ik eens een heuse waterpijp, voor mijn verjaardag. Een blauwe. Dit was omdat hij gestopt was met roken maar niet zozeer ook wilde stoppen met blowen. Vandaar de gift, op mijn verjaardag. Voor mij was een waterpijp niet geheel noodzakelijk omdat ik gestaag doorstookte, qua roken.  Een zelfgebouwde shag-gerelateerde stuff-sigaret was mij liever dan geborrel uit een blauwe fles. Ik hou niet van blauw. Maar hij was gestopt met roken. En blijkbaar niet voornemens aldus ook … Lees meer …

Inzake kribbe en kerst enzo

Inzake kribbe en kerst enzo

De meeste mensen denken dat engelen ‘boven’ wonen, zo ongeveer in de hemel of nog verder en wij hier, ‘beneden’. De engelen zijn aan het engelen ‘daarboven’ en wij ‘hierbeneden’ zijn eigenlijk altijd bezig met rotzooitjes te maken en rotzooitjes op te ruimen. Voor onszelf of voor een ander. Maar dat is niet zo of althans; de engelen engelen wel en wij rotzooien wel maar het is niet zo dat we zo ver van elkaar wonen. Sinds kort ken ik bijvoorbeeld … Lees meer …

Sprookjes voor volwassenen (1): De Schouders van Atlas

“Ik mag dan Atlas heten en de wereld op mijn schouders dragen,”zei hij. “Zowaar, mijn vriend, dit is enkel een stommiteit van mij geweest. Een misverstand wat uit mijn hulpvaardigheid geboren is. Of een misbruik van mijn helpende handen. Het is nu jouw beurt”. En hij rolde de wereld op de schouders van de voorbijganger. “Maar ik vroeg enkel of je kracht een last of een zegen was,” sprak de man verbijsterd. “Dat weet ik,” zei Atlas, “En daar heb … Lees meer …

Waarom?

Alleen kinderen kunnen en mógen dat: de waarom-vraag stellen. Waarom, waarom, waarom? Een lastige vraag voor volwassenen, want ja, waarom eigenlijk? Heeft het nut? Heeft het reden? Heeft het zin? Onze kleine filosofen dwingen ons erbij stil te staan. Vergis je niet te denken dat dit nu eenmaal een fase is waar de kleine filosofen zelf doorheen gaan. Nee, wij als volwassenen gaan er doorheen. Laatst vroeg een peuter mij, na een aantal waarom’s, waarom ik Tuc in huis had. … Lees meer …

Gevoelstemperatijd

Vanmorgen zag ik dat er rond één uur ’s nachts een mail naar mij was verzonden met daarin de mededeling dat er een man bij mij op de stoep zou staan die middag, tussen half één en half drie. Met een cadeautje. Sinterklaas dus, want bij die gelegenheid betaal je ook altijd je cadeautjes zelf. Tussen negen en half elf keek ik 58 keer op de klok. Of het per ongeluk ongemerkt al ‘tussen half één en half drie’ was geworden. … Lees meer …

Het Jezussyndroom

De volgende keer dat mijn kat begint te grommen wanneer de bel gaat, doe ik niet meer open. Nog gekleed in mijn dikke zo-kom-je-de-winter-wel-door-ochtendjas kwam ik nu immers, zelfs nog voor de koffie, oog in oog te staan met een man die mij vroeg of ik kennis wilde nemen van de dood van Jezus. “Nee, zei ik, “dat wil ik niet. Ik wil geen kennis nemen van de dood van Jezus”. “Maar het is in het zaaltje hierachter,” zei de … Lees meer …

Insteekhoesjes en dat soort zaken

Vandaag heb ik een foundation gekocht, althans dat vermoeden heb ik. Een foundation is een soort goedje wat je op je lijf kan smeren, bij voorkeur het hoofd, waardoor je er fris en fruitig uitziet want er zit ook een tintje in. Niet het soort tint waardoor mensen vragen hoe je vakantie was maar een tintje in de trant van teint. Ik heb het me letterlijk aan laten smeren door een deskundige dame die op mijn verzoek alle merken op … Lees meer …

Spiritualiteit blijft

Het meest fascinerende blijft toch het leven zelf. Het kan zomaar veel harmonieuzer, evenwichtiger en completer zijn dan je kan bedenken. Omdat het totaal niet zo op je overkomt. Vandaag bijvoorbeeld had ik een interview voor de radio, over de mythe van de moederliefde; de voorstelling én het boek. Mijn voorgevoel vertelde mij dat er iets mee aan de hand was, dus ik mailde hen met vragen over voorgesprek en voorbereiding. Maar zij dachten alleen maar ‘wat een zenuwachtige mevrouw’ … Lees meer …