De vurige verleidster

Het leven is af en toe behoorlijk omslachtig. Niet in de zin van ‘uitvoerig terwijl dat niet hoeft’ of ‘minder doelmatig dan zou kunnen’ zoals van Dale dat omschrijft maar dat het zo ineens omslaat. Zo onverwachts en onaangekondigd ineens een geheel andere versie geeft van de werkelijkheid of beter: de beleefde werkelijkheid zoals Freek de Jonge dat noemt. Of simpeler gezegd: het omslaan van the world as we know it  en dan blijft world wel hetzelfde maar as we know it wordt dan het slacht-veld.
Zo slachtte vandaag het leven mijn gelukzalige, weldadige gevoel wat gepaard ging met een kop cappuccino op een terras in de zon om in een regelrechte identiteitscrisis, vragen omtrent de basis van mijn bestaan en zijns-wijze en dan vooral ook de antwoorden daarop.
Het kwam allemaal door Ici Paris. Ik had namelijk van Ici Paris een blad gekregen. Beauty&you heet het, nummer 34. De cover meldt ’63 cadeau-ideeën’, ‘brrrriljante skincaretips voor de winterhuid’ wat in de lente-zon heel onschuldig overkomt en: De Kracht van de Verleiding. Doe de test, staat erboven; welke verleidster ben jij?
Zo onder de zonnestralen en met mijn kopje koffie leek me dit een aangenaam tijdverdrijf ter ontspanning&vermaak en met een dermate marginale waarde voor mijn kwaliteit van leven dat ik, geheel onschuldig en onvoorbereid het blad opensloeg op bladzijde 26.
Meteen sloeg de verwarring toe. Als je een dier zou zijn, vraagt Beauty&you, ben je dan geen katje om zonder handschoenen aan te pakken of een eekhoorn? Drink je aan de bar a) iets met een olijf, b) is it wine o’clock yet of c) poeh poeh morgen weer een drukke dag. Wanneer je deze vragen hebt beantwoord, komt de prangende uitslag uit de bus rollen. Je bent dan of een vurige verleidster, een girly verleidster of een nuchtere verleidster. Die nuchtere verleidster kan dan alleen de ‘poeh poeh morgen weer een drukke dag’-bardame zijn, bedenk ik. Dat klopt niet lees ik op de volgende pagina’s waar een ‘uitvoerige terwijl dat niet hoeft’ of ‘minder doelmatig dan zou kunnen’ kortom omslachtige uitleg staat.
Ik begin bij de vurige verleidster en blijf steken bij de eerste zin. Nog voor de komma schuiven de wolken voor de zon, slaat mijn beleefde werkelijkheid om tot een onheilspellende dimensie en heeft the world as we know it haar definitieve einde aangekondigd. Het staat er. Het staat er echt.
Om hem in vuur en vlam te zetten komma.
Hem? Waar komt die hem ineens vandaan?
Het was toch ‘welke verleidster ben jij’ dus mijn stijl? Het was toch niet de hoe-wring-ik-me-in-een-bocht-om-een-zak-aardappelen-te-verleiden-test?
Je bent niet zo subtiel, lees ik bij de vurige verleidster, maar uiterst doeltreffend. En Beauty omlijst deze doeltreffendheid met wat foto’s van verschillende parfums, geurwapens geheten, een rode roos en een panterschoen.
De girly verleidster treft het wat minder. Zij is onweerstaanbaar voor menig vrijgezel wat ongetwijfeld komt door de ‘spontane liefdesbrief’ en het ‘zelfgemaakte diner’ wat wordt aanbevolen maar ook voor haar verschillende parfums, een roos, wit, en een schoen in metallic goud.
Wanneer ik de nuchtere verleidster bestudeer ben ik klaar voor welke noodhulp dan ook. Voor de nuchtere verleidster namelijk geen roos. En ook geen schoen. Maar een BH, wit. Een soort sport-BH. En daarmee verleid ze hem tot vuur en vlam? Ik ken dat soort ontvankelijke mannen niet.
Je keurt en kiest, ‘rechttoe rechtaan’ is je plan van aanpak, staat erbij. Maar nu snap ik het. De nuchtere verleidster heeft ballen. Die roos ligt in de tuin, de gympen staan op de mat, halverwege de trap is het alweer gedaan met ‘rechttoe rechtaan’ dus de BH blijft aan. Daarna gaat ze naar de kroeg. Ze vertelt daar de stamgasten over de recent voltooid verleden tijd, verzint daar nog wat bij omtrent hoe vaak en hoe veel en sluit af met een gore mop waar op z’n minst één keer het woord ‘schaamlip’ in voorkomt. Natuurlijk beschrijft Beauty&you dat niet exact zo maar wel bijna want ze melden wel dat ‘clichés een afknapper voor jou zijn’. En daarmee doelen ze vanzelfsprekend op clichés als de vurige en de girly verleidster die niet verleiden maar behagen.
Ik sla het tijdschrift dicht. En bekijk de cover nogmaals. Lelijke vrouw eigenlijk, die erop staat. Met iets van olie in haar haren, twee ongelijke dik opgekalkte wenkbrauwen en maar één oorbel in. Aan haar mond kan je zien dat ze net iets te vroeg met de natte lippenstift aan een koffiemok of wijnglas heeft gehangen. Rampenplan hoofdstuk 1, alinea 1 helpt niet meer dus dat heten nu Ombré-lippen, die helemaal ‘hot’ zijn en ‘jij kunt het ook’. Dat weet ik, ik zie er ook vaak zo uit. Maar dan zonder de sport-BH en die ongelofelijk nuchtere blik die me bij haar ineens opvalt.
“Lekker weer hè,” probeert de man met hoed, en zonder roos of parfum, naast mij me te verleiden tot een gesprekje.
“Morgen weer afgelopen”.
“Is dat zo?,” vraag ik.
“Ja,” antwoordt hij, “morgen is het weer niks”.
Ik bedenk hoe ik net nog zo weldadig en gelukzalig op dit terras zat. Om binnen enkele minuten te leren dat de kracht van verleiding voor mij niet is weggelegd. Niet alleen qua clichés of sport-BH’s maar Ici Paris vraagt ook nog eens een flinke prijs voor het in de praktijk brengen van ‘welke verleidster ben jij’ met al die parfums, rozen en schoenen.
Morgen is het weer niks.
Ik wil terug naar mijn eerder beleefde werkelijkheid, the world as I knew it. Met de zon en de kerktoren en het geroezemoes van de markt. Met m’n warme cappuccino.
En zonder de uitvoerigheid van Beauty&you terwijl dat niet hoeft, zonder de minder dan doelmatige testen dan dat dat zou kunnen en de Ombré-lippen die eerder nog vielen onder ‘je ziet er niet uit’.

Voor mij is Beauty&Me gewoon te omslachtig.



 

 

 

 

 

Getagd , , , , . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *