Geen smoothie, op vrijdag

Het valt niet mee, het wennen aan de binnenvaart. Dat ligt aan het jargon, aan de communicatie.
“Ik doe nog even de rollen, en dan kom ik naar huis!” meldde mijn Allerliefste.
‘Hoeveel rollen zijn het?’ appte ik terug maar ik kreeg er geen antwoord  op. Appen en rollen ging blijkbaar niet samen en het was mij ook niet bekend of er voor het rollen bijvoorbeeld een kraanwagen nodig was. Of dat het ook automatisch kon. Zoiets was als een kleppendeksel die je wel eens in auto’s tegenkomt.
Ik appte mijn ervaringsdeskundige familielid, zoals gewoonlijk wanneer het aankomt op de binnenvaart. Op haar werk.
‘Welke rollen?’ appte ze terug.
‘Iets met een schip?’ vroeg ik.
‘Iets met een lading?’ vroeg zij.
‘De auto staat al buitenboord. Maar hij zit er niet in. En ik zit al vanaf half tien op de bank met leuke haartjes en lippenstift op,’ vertelde ik.
Ik had ook nog een weldadig decolleté aangebracht en hoewel ik zou kunnen rekenen op haar begrip vermoedde ik niet meteen een prangende interesse, dus dat hield ik even voor me.
‘Ik ga even in bespreking,’ appte ze.
Het is best een vreemd fenomeen om als vrouw-zijnde jezelf weer te bepoederen en te poetsen wanneer hij, eindelijk, weer thuis komt.
Op vrijdag. Ergens, op vrijdag.
Het is immers steeds weer afhankelijk van waar het schip is blijven steken, of opzettelijk ligt. Mijn Allerliefste kan niet met een rubberbootje naar de kant roeien wanneer hij daar zin in heeft en het schip vaart ook niet langs een bushalte. Daarnaast moet er een plek zijn waar de auto van boord geslingerd kan worden en daar zal ook wel een jargon voor bestaan die zo’n plek aanduidt.
Vorige week zat ik ook al lang voor het door de Goden bepaalde tijdstip gepoetst en gepoederd klaar, met leuke haartjes. En inderdaad, al is inmiddels sprake van een ondergaande zon, mijn Allerliefste en ik vallen stralend in elkaars armen. En kijken elkaar ook stralend aan. Gelukkig.
“Goh,” zei hij.
“Heb je een smoothie gegeten?”
Dat had ik. Met spinazie.
Hij kon het zien, zei hij.
De groene smoothie had zich vastgezet, rondom mijn leuke lippenstift.
Dat vrouwelijke, van toch een enigszins appetijtelijke verschijning te zijn viel daarmee volkomen tussen de wal en het schip.
Plons.
‘Istie er al?’ appte mijn ervaringsdeskundige familielid twee uur later.
‘Een uur geleden appte hij dat hij dacht dat hij met een half uur kon vertrekken,’ appte ik terug, ‘maar sindsdien heb ik niks meer gehoord’.
Ik zweette me inmiddels helemaal lek in het leuke jurkje met het weldadige decolleté omdat de temperatuur sinds half tien aardig was gaan stijgen. En verruilde de outfit maar even voor een rokje en hm, ja maar even mijn slaap-T-shirt omdat ik zo snel, en zo balend, niets anders kon vinden.
Inmiddels begreep ik wel dat we etenstijd niet meer zouden halen, samen.
En dan eindelijk de verlossende app:
‘Ik ben onderweg, lieverd’.
Hij zit in de auto. Hij is onderweg.
Ik hees me weer in mijn zweetjurk, crosste naar de winkel en haalde boodschappen. Mijn decolleté was volkomen gedesoriënteerd en zodoende belandden er allerlei boodschappen in het mandje die nooit de bedoeling waren geweest.
Hij is onderweg!
Drie uur later, ver na etenstijd, hoorde ik dan eindelijk zijn auto op de oprit en kon ik de deur open gooien en zijn prachtige gezicht weer zien.
“WateengodsklereNederlandmetdiekutfileshaasthaasthaastvoorjehetweetgajeerzelfnogaanmeedoenwateenovergangnaderustvangolvenkutzooi”.
“Hoi lief”.
“Hoi-lief”.
“Voorzichtig,” zei ik dan omdat hij mij zo ontzettend enthousiast vasthield dat ik vreesde voor een paar gekneusde ribben.
‘Hij is er,’ app ik mijn ervaringsdeskundig familielid een uurtje later.
‘Er zit voer in, en één bier’.
Voor volgende week heb ik besloten de dag maar gewoon door te komen in mijn habbezakjurk, en met hangharen. Ik ga wel iets stofzuigen, of behangen.
Ik zie het wel, hoe en wanneer hij thuiskomt. Of hij thuiskomt. Want ze hebben ook al eens vast gelegen aan een ander schip; of zoiets. Dat was ook niet handig.
Het enige waar ik me nog aan hou zijn geen smoothies meer.
Op vrijdag.

Getagd , , , , , , , . Bladwijzer de permalink.

Één reactie op Geen smoothie, op vrijdag

  1. Ervaringsdeskundige zeggen:

    Autosteiger 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *