Project 16- de hakkenvrouw

Oorspronkelijk was het niet mijn bedoeling om een heel boek te schrijven. Ik was voornemens een nieuw script te schrijven, voor een nieuwe theatervoorstelling.

Maar er rolde helemaal niets uit mijn pen. Wat vreemd, zeg. Er rolt altijd van alles uit mijn pen. Zomaar vanzelf en met flinke snelheid. En nu niet.
Daar wordt een schrijver zeer ongelukkig van, en zo ongelukkig zat ik op een nacht ook op de drempel van mijn tuindeur. Naar het donker van de tuin te staren. Mij af te vragen hoe dit nou kon, wat er mis was. Ik zag immers al een heel decor voor me.
En ineens wist ik het.
Als Struck by lightning. Als aangeraakt door het schrijverselixer wat de maan aanmaakt, die er overigens op dat moment niet was en mij via een typische planetaire route heeft moeten bereiken, wist ik het.

Ik moest eerst het verhaal schrijven en pas daarna een script.
Eureka.

Met lichte hartkloppingen sloeg ik mijn laptop open, en nam achter haar plaats in kleermakerszit, op mijn wollen tapijt.
Word. Open. Maak. Lege, maagdelijke bladzijde. Oei, wat spannend.
Project 16- de hakkenvrouw.
En daar kwam ze. In vol ornaat. Het was geen warme zomer meer, maar koud en fris. Er was geen tijd meer om fatsoenlijk te eten, te slapen en zeker niet voor zaken als de was of iets met een stofzuiger.
Ik typte.
Ik typte alleen niet wanneer ik echt moest eten of douchen of omviel van de slaap. De buren hielden op mij te groeten. Want zij zagen mij wel zitten, in de deuropening in mijn ochtendjas om half drie ‘s middags, of elf uur ’s avonds maar ik was onbereikbaar. En zag hen toch niet.
Het mag allemaal heel magisch of mysterieus overkomen maar dat is het niet. Als schijfster ben ik eigenlijk niets anders dan een soort kip.
Er groeit een ei in mij, en op een dag of meestal nacht, wanneer het groot genoeg is, dan poep ik haar eruit. Dat gaat vanzelf. Nogal logisch ook dat je tijdens het poepen niet even iets anders doet zoals de was, of stofzuigen. Dat zou heel vreemd zijn. Maar zo werd mijn Project 16, mijn hakkenvrouw geboren.
En nu op naar het volgende inspiratie-zaad. Maar volgens mij ben ik alweer een beetje zwanger. En mag ik hopelijk binnen afzienbare tijd weer van tok naar typ.

Veel leesplezier ondertussen met ‘Project 16- de hakkenvrouw’. (Of Bol). Ben heel benieuwd wat jullie van haar vinden, feedback is van harte welkom.

Met lieve groet,
Nelleke

 

Getagd , , , , , , , . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *