Shit happens

Geachte officier van justitie te Arnhem,

Ik las daarnet in een artikel van de Stentor, geschreven door Niek Megens op 25 juni, dat verdachte Henk bij het verlaten van de rechtbank “shit happens” heeft gezegd. Dat geloof ik wel want hij heeft er veel ervaring mee, met shit wat happens. Ik begrijp ook uit het artikel dat u Henk een gevaar voor de samenleving acht, en hem psychisch onder de loep wil nemen met behulp van het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie (NIFP).
In dit geval, geachte mevrouw, is de situatie echter andersom. De samenleving is een gevaar voor Henk. Een samenleving die een ander mens, willens en wetens, hulp onthoudt is bedreigend. Is gevaarlijk.
Is veel erger dan iemand die, net als Jerome in Suske&Wiske iets roept over bommen en granaten, gruwel en boem.
Zoals Henk dat ook deed.
Dat hulp onthouden ging in rap tempo. En dan heb ik het niet over één hulpverlener met een kopje koffie, ik heb het over een aantal. Ik heb het over het onthouden van medicatie. Van de één op de andere dag. Dat is toch strafbaar, mevrouw? Het recht op medische zorg, is toch een grondrecht?
De samenleving, in dit geval een pittoresk hanzestadje, was duidelijk aan het escaleren. Kostenposten aan het wegstrepen. Mag dat eigenlijk, ten koste van een ander mens?
Wat ik heb geleerd van verdachte Henk is dat het uiteindelijk lukt. Hoe sterk je ook bent. Dat de strategie van de samenleving, die 19 miljoen schuld moet ophoesten, is gelukt.
Henk is verhuist. Naar PI Lelystad.
Verdachte Henk heeft bedreigingen geuit op een openbare plaats die voor mensen een veilige werkplek moet zijn. Hij heeft gepoogd, met dreigende woorden hulpverlening te organiseren voor zichzelf.
Foei, Henk. Niet meer doen, Henk; hulpverlening willen organiseren waar je recht op hebt maar niet krijgt.
“Shit happens”.
Ik twijfel niet aan die woorden.
Ik twijfel er geen seconde aan dat verdachte Henk niet heeft gezegd:
“Goh geachte mevrouw, is er mogelijk sprake van de fundamentele attributiefout? U weet wel, dat u de situationele factoren onderschat en de dispositionele factoren overschat? Dus dat gedragingen van mij worden toegeschreven aan persoon en karakter, in plaats van aan de situatie? Dit gebeurt velen, zelfs wanneer er duidelijke aanwijzingen zijn voor oorzaken van het gedrag van een ander.  Zoals bij mij het geval is. Psycholoog Ross heeft hier hele leuke stukjes over geschreven. Het wordt zelfs onderwezen op scholen”.
Dat zei hij niet.
De samenleving, mevrouw, is een gevaar voor verdachte Henk. Niet andersom.
U wil eerst de onderzoeken afwachten. Van het NIFP. Om te kijken of Henk wel safe en sound is, en niet gevaarlijk. Maar die deadlines zijn allang verstreken.
Die zijn niet gehaald, want het is vakantietijd. En de psychologen en psychiaters zijn afwezig. De ‘zaak Henk’ ligt in een la, de afwezigheidsassistent staat ‘aan’ en de loog ligt met een cocktail ergens op een strand. Heeft u het NIFP aangesproken op het niet nakomen van de afspraken, wat ten koste gaat van deze mens Henk?
De zaak wordt voortgezet, op 3 september, schrijft Niek Megens. Want zolang de rapporten niet binnen zijn, komt verdachte Henk niet vrij.

Laat Henk maar zitten.

“Shit happens,” zei hij. Begrijpt u het nu?

Getagd , , , , , . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *