Sprookjes voor Volwassenen (3): Madeliefje en Flikflak

Heel erg lang geleden, in een heel groot bos ver hier vandaan woonde een houthakker met zijn vrouw en zijn zestien kinderen. De houthakker wist ook wel dat niet al deze kinderen uit zijn hout gesneden waren, maar de houthakker was een hardwerkende, warme man en nam zijn vaderschap ruimhartig op zich.Maar op een dag, het was de vierde woensdag van de maand want zijn vrouw was boodschappen aan het doen in het dorp, kwam er een afgezant van de … Lees meer …

Onacceptabel

Onacceptabel is het, hoorde ik vandaag van de NOS, dat mensen met kanker worden doorgestuurd naar een ander ziekenhuis. In verband met het kostenplaatje. Of domweg hun, inderdaad dure, behandeling mislopen. Misschien moet er wel ‘scherper gekozen’ worden, zo wordt gedacht en moet er meer gekeken worden naar leeftijd, leefwijze en ja dan toch ook: naar de verzekering. Een mevrouw die hierover wordt geïnterviewd, vanuit Washington, heeft wel een idee over het ‘scherper kiezen’. Ik hoop maar niet dat ik … Lees meer …

De Mythe van de Moederliefde

Behalve de voorstelling SHE-of de Mythe van de Moederliefde komt er rond de première een boek uit rondom dit thema. Dit boek bestaat uit een verzameling van verhalen van mensen over hun visie op de universele voorstelling van het beeld wat we hebben over moederliefde, en de praktijk. We komen liefdevolle, geduldig steunende moeders tegen maar ook moeders die deze eigenschappen misten. En met een narcistische, alcoholische of vijandige inslag hun kinderen groot brachten. We komen moeders tegen die met … Lees meer …

Schreeuw-kinderen

Vlak bij mij in de buurt is een school. Ik vind dat niet erg want ik ben voor ontwikkeling en groei, ik wil zelfs wel zover gaan dat ik denk dat dat een reden is waarom wij op aarde zijn. Alleen, op deze school zitten kinderen. Deze kinderen worden om half elf losgelaten op het schoolplein en qua volume moeten het er een stuk of driehonderdelf zijn. Ik noem ze de schreeuw-kinderen. Ze schreeuwen een half uur en dan gaan … Lees meer …

Boodschappen doen

Vanuit mijn ooghoek zag ik haar ineens, bij de zuivel. Haar tengere gestalte in de iets te grote, groene jas, de ‘gezonde’ schoenen die nooit charmant zijn maar waar je zo goed op kan lopen. Haar kleine krulletjes waarvan ik wist dat ze zijdezacht waren. Mijn moeder. Ze had een rollator die ze met haar linkerhand vasthield terwijl ze in haar rechter een product had waarvan ze blijkbaar het etiket las. Ik wilde naar haar toelopen en wat verbouwereerd uitbrengen: … Lees meer …