Levensverhalen

Ik kwam laatst bij de kapper om mijn ponnie te laten bijknippen. Ik kreeg Natasha. “Goh,” zei ik tegen haar, “ik hoorde net op de radio dat we onze levensverhalen niet meer mogen vertellen, aan de kapper”. Ze kunnen er niet meer tegen. “O is dat zo? Ik heb dat niet gehoord. Maar inderdaad; het kan heel prettig zijn iets te vertellen aan een vreemde”. “Terwijl mensen dus niet in de gaten hebben dat zo’n kapster denkt: hou alsjeblieft je … Lees meer …

Geen grijze haar

Ik zou zo graag weer eens naar de kapper gaan. Maar ik durf niet. Ik ben bang voor de kapster. Vroeger waren het altijd van die heerlijk ontspannende uitjes, inclusief de vermakelijke roddelblaadjes en het kopje koffie. Maar nu niet meer. Wanneer ik nu bij de kapper kom, word ik meestal geholpen door een kapster van het kaliber ‘Piep, piep, kijk eens, piep piep kijk eens; ik ben net uit het ei! Zelf gedaan!’. Zo’n meisje staat dan achter me … Lees meer …