Een kennis van mij gaat vrijdag naar de hoeren. Ja- hij moet er om half tien zijn, samen met nog een stuk of wat andere mannen en dan gaan ze samen naar de hoeren. Nu had ik dat niet verwacht van hem. Dat is op zich niet zo gek omdat het juist een kenmerk van hoerenlopers is, dat ze nogal anoniem zijn.
Als je terug komt van een feestje vertel je nooit:
“O, het was zó gezellig! Jan en Chantal waren er, Greta met die grappige zoon van haar, Henri en Henk natuurlijk, José met haar nieuwe vriend en o ja, er waren ook drie hoerenlopers”.
Nu mijn kennis nou net aan het kenmerk van de hoerenloper was voorbijgegaan, kon ik het niet laten te vragen of ze ook bij de hoeren naar binnen gingen. Hierop kreeg ik geen antwoord. Hij keek mij even aan met een schuin oog en zei toen:
“Een jongen uit onze vriendenclub gaat trouwen. En daarom nemen we hem mee naar de hoeren”.
Nu ben ik zelf nog nooit met een aanstaande bruid en haar vriendinnenclub juist voor het trouwen snel nog even naar de hoeren gegaan. Maar van mannen heb ik het vaker gehoord. Er zal dus een logische gedachtengang achter zitten. Een logische mannengedachtengang die ik subiet probeerde te doorgronden. Maar hoe meer ik erover nadacht, hoe minder ik ervan begreep.
De man immers die uitgeleverd gaat worden aan de hoeren, heeft kenbaar gemaakt een liefdesband te onderhouden met mevrouw X. De vriendengroep is ervan op de hoogte dat deze man er, behalve de liefdesband, ook een seksuele relatie op na houdt met dezelfde mevrouw X. Daarover heeft de man immers wat details losgelaten.
Geen twijfel meer mogelijk.
Waarom moet deze aanstaande kapitein van een nog net niet te water gelaten huwelijksschip nu juist naar de hoeren? En waar staat de liefdevolle, seksueel actieve mevrouw X in deze situatie?
“Hai knuffie, heb je een leuke avond gehad met de jongens?”
“O ja, we zijn gezellig naar de hoeren geweest!”
“Wat léuk! Ik dacht al; het is zúlk vies weer, ik hoop maar dat m’n knuffie ergens binnen zit”.
Nee, dat zegt mevrouw X niet. Mevrouw X zegt:
“Flikkert heen met je bruiloft. Opzouten, nu meteen. Nee, wacht: leg eerst die €50,- terug die je uit de huishoudknip hebt gepikt. Viespeuk-raak-me-niet-aan“.
Nu weet ik zeker dat dit scenario onderdeel uitmaakt van dezelfde logica waarmee deze man door z’n vrienden mee uit wordt genomen naar de hoeren.
Het doet me denken aan de tijd dat ik een stukje door de hoerenbuurt moest lopen om bij mijn school te komen. Ik vond het hoogst irritant wanneer er weer een autoraam naar beneden werd gedraaid terwijl ik met de geschiedenis van het welzijnswerk in mijn hoofd liep. En een aanbieding kreeg om voor wat geld wat fysieke soelaas te bewerkstelligen. Het vreemdste daarbij- althans het stukje mannelijke logica waar ik toen ook al moeite mee had- was dat ik bij mijn ‘nee’ veelal de uitspraak:
“Vieze hoer!”, naar mijn hoofd kreeg.
Dus wat de man eerst aanzag om te bevredigen, zag hij binnen een seconde aan om te beledigen. Ik mis hier iets, het gaat me te snel.
Net als bij de aanstaande trouwerij waar deze hele vriendenclub aanwezig zal zijn en ook mevrouw X en de hoeren dan weer niet. Gaan deze mannen hem op zijn verjaardag een brochure geven over de modernste uitvaart? Met elke verjaardag komt ook de dood immers een stapje dichterbij? Of een kortingsbon voor een advocaat bij het 12,5-jarig huwelijk want ja, statistisch gezien verhoogd elk huwelijksjaar de kans op scheiding?
“Ik vind het zielig voor de hoeren,” zei ik tegen mijn kennis, “wanneer jullie niet naar binnen gaan. Die hoeren zien een bosje potentiële klanten en als niemand dan iets neemt, vind ik het zielig”.
Mijn kennis zei wederom niets en keek mij weer met een schuin oog aan. Op één of andere manier wekte hij de indruk wel naar de hoeren te willen lopen maar er niet voor in te zijn.
Ik probeerde nog iets uit te leggen over dat ik in dit hele verhaal een respect voor vrouwen miste; voor mevrouw X, voor de hoeren zelf en ik wou eigenlijk ook nog beginnen over het respect van de vriendengroep voor de trouwende man. Maar aangezien ik niet binnen kwam, ging ik.
Mannen, als jullie aapjes willen kijken, ga dan naar Artis. Of Ouwehand’s Dierenpark. En als jullie kiezen, kies dan voor 100%. Ga erop of blijf er af. En vraag in alle gevallen naar een geldig paspoort.
