Nou mam, daar ga je dan. De textielbak in. Ik kan je niet meenemen. Of achterlaten. En niemand wil je. Niet hun stijl, niet van deze tijd. Nu ga je iets moois, iets warms worden voor iemand anders. Iemand die ik niet ken. Ik zie je nog zo staan, station Arnhem, temidden van de andere reizigers. “Wat ben je mooi!”, dacht ik, “wat ben je mooi!” Mijn moeder in een prachtige jas. Op het perron. Na acht jaar geen contact. … Lees meer …
Ik heb een bijbel. Bij mij is dat een onbeschreven boek waarin ik de zin en onzin van deze wereld in noteer. Om nooit te vergeten. Wat mensen daar ook over zeggen, over die wereld. Zoals Humerto Tan. Die laatst zei dat we allemaal vergrijzen. Nou, hij duidelijk niet. Ik schrijf er ook Waarheden in. Die op mij slaan, of universeel zijn. En voor iedereen gelden. Zoals: Ik heb een ingewikkeld lichaam. Maar vind je het gek, wanneer ik erin … Lees meer …
Meestal wanneer ik mijn zus bel, neemt mijn nichtje op. Ik vraag dan naar mijn zus, mijn nichtje roept dan ‘hier komt mijn moeder’ waarop mijn zus de telefoon overneemt en zegt: “Met mijn moeder”. In plaats van ‘hier komt mijn moeder’ roept mijn nichtje ook wel eens ‘mam, het is je zus’. Ze meldt zich dan steevast met de woorden ‘ha Jezus’ waarop ik dan weer kan vragen hoe het met mijn schaapje is. Nu ben ik ervan overtuigd … Lees meer …
