Nou daar ga je dan, horrorhuis…..speciaal gebouwd voor de rondleiding door de wereld die PTSS heet en waar je maar liever niet verblijft. Het project zit erop, inclusief de toevoeging over PTSS en therapie. Allemaal te zien en te beluisteren op Youtube.
Hoewel ik natuurlijk veel tijd en moeite heb geïnvesteerd in mijn project en er zeker trots op ben, heb ik er geen plek meer voor. Het staat in de weg en met het hele dorp wat ik in elkaar heb geknutseld (hotel aan zee, camping, restaurant, het maatschappijhuis en mijn favoriet; het boshuisje) met al haar symbolische betekenissen kan ik niet alles bewaren.
Vanzelfsprekend ken ik het PTSS-kasteel, de rondleiding met als onderdeel ook de horrorschuur waar trigger je brengt als je pech hebt, uit mijn hoofd. Het verdomhoekje. Niet gezien, niet gehoord. Niet serieus genomen. Dan kom je daar als eerste terecht. Ook zonder PTSS is het daar niet lekker vertoeven. En wanneer je daar te lang zit, kom je vanzelf bij de kalender van Waardeloosheid terecht. Bij de spinnen die uit het dak vallen en je meenemen in angst. Voor nog meer ellende. Bij alles wat is mislukt, wat jou niet lukt, nooit zal lukken ook. Denk je, voel je.
De zwarte bladzijden van je leven, geschreven in bloed.
Gelukkig is er hoop, er is ook licht. Lucht, en vreugde. Eerlijkheid en rechtvaardigheid. En zelfs Liefde. De film vertelt de tips en trucks om daar weer terecht te komen. Ook bij PTSS waarbij je, dankzij de hyperalertheid leeft alsof je met je vingers vastzit in een stopcontact.
Het PTSS-kasteel met haar schuur gaat in een pedaalemmerzak. En die gaat in een doos. En de doos naar de schuur as we know it.
Tijd voor een nieuw project. Over zingeving. Over de kracht van geloof. Waar kom je vandaan, en waar ga je naartoe. Hoe doe je dat; je eigen steunpilaar zijn? Binnenkort meer.
En voorlopig verwijs ik voor PTSS (hoe heb je er zo min mogelijk last van) naar @nelleke0990 tot ik de geest weer krijg.
