Het F********woord

Laurence de la Porte, journaliste, pleit ervoor het F-woord weer te gaan gebruiken, dus zonder de sterretjes. Maar gewoon weer hardop uit te spreken. Fuck, dacht ik, moet dat echt? Mensen vinden dat niet netjes. En erger nog, schrijft ook Laurence: mensen vinden je dan niet meer aardig. Dus misschien maar beter van niet.
Ik ontmoette eens een manager die zei wel commercieel te denken maar het niet te zijn. ‘Commercieel’ was voor haar een vies woord, dat etiketje had ze liever niet. Ze wilde liever ‘als mens’ gezien worden. Laurence heeft dat net andersom. Zij wil het vieze woord weer schoonpoetsen zodat ze het wel kan zijn maar niet altijd hoeft te doen.
F*******.
Fuck, dacht ik weer.
Feminisme.
“Maar in Nederland is toch alles prima geregeld?”, citeert Laurence. Ze moest tijdens één van haar eerste stage-dagen bij Opzij (- de vrouwelijke opini) aan voorbijgangers gaan vragen of feminisme nog belangrijk is, vandaag en morgen. Op 8 maart was het, internationale vrouwendag.
“Vrouwen zijn nu eenmaal beter thuis, in een verzorgende rol,” citeert zij. Geschrokken vraagt zij zich in haar essay af of mensen denken dat we echt uit-geemancipeerd zijn.
Ja, dat doen ze.
Verbaasd stelt ze vast dat ‘feminisme’ bij mensen iets oproept van demonstraties, baas-in-eigen-buik en bustehouderverbrandingen. Kortom; enge dingen.
Dat klopt, Laurence.
Even voor alle duidelijkheid, overigens, die bustehouder (BH) verbrandingen kwamen niet in het echt voor. De geschiedschrijving leert dat, ik geloof ergens in Duitsland, er per ongeluk een BH van een wasrekje afwoei en in een vuurtje terecht kwam van een tuinierster die afval aan het verbranden was. Voor de gelegenheid had zij dan ook een tuinbroek aan. Zij noemde zichzelf feministe omdat ze hetzelfde wilde verdienen als haar mannelijke collega. En dat verhaal heeft net als het spelletje van een woord door-fluisteren hele vreemde, bijna mythologische vormen aangenomen. Daar is die tuinbroek ook bij betrokken geraakt terwijl deze vrouw over de BH zelfs gezegd schijnt te hebben dat het reuze jammer vond dat zaken zo waren gelopen.
Laurence is toen research gaan doen via internet om te kijken of het klopte, of mensen denken dat we uit-geemancipeerd zijn. Wat ze vond is dat de Nederlandse vrouwen zich wel degelijk bezighouden met vrouwenrechten die geschonden worden en Facebookpagina’s liken waarop Arabische vrouwen dit aan de orde stellen. Maar het F*****woord gebruiken ze niet.
Een beetje zoals die manager die wel een commerciële denker is maar het niet doet. Toen ik haar vroeg naar de winst, glimlachte ze vriendelijk. Geen winst en hoewel ik haar aardig vond, bleek ze nietszeggend.
Het F*******woord is net zo nietszeggend en geeft geen winst. Omdat je het niet zegt.
In 1982 werd ik aangenomen voor een vakantiebaan in de Supermarkt, door een man, vanwege mijn Cup-maat. Terwijl er genoeg sollicitanten waren die wel konden rekenen. Meer dan 20 jaar later leert de ervaring mij dat ik bij het solliciteren aangenomen wordt wanneer de commissie bestaat uit mannen. Bij vrouwen haal ik het tot het eerste gesprek.
Na een seminar sta ik voor het hotel waar dit werd gegeven en een (lelijke) man vraagt mij of ik met hem mee wil, nu meteen alsjeblieft, naar zijn hotelkamer. Hij wil mij wel betalen. In mijn voorlaatste baan verdiende mijn mannelijke collega, met minder ervaring en deskundigheden meer dan de drie vrouwelijke managers die dat wel hadden. Ongeveer 10 jaar geleden voerden we de discussie over vrouwelijke deskundigen in de media. Die waren er wel maar je zag ze niet. Nu voeren we die discussie weer. In een recente aflevering van DWDD komen een aantal vrouwen hierover aan het woord en één van hen brengt te berde dat zo’n uitnodiging ‘best wel snel’ gaat en ze toch denkt, anders dan een man, welke jurk ze aan moet trekken. Een ander meldt dat het voor mannen anders is, want al zijn ze niet deskundig, het mannelijk ego zegt: ‘ja’. De afkeuring is voelbaar. Gezeur.
Feminisme– de vrouwelijke visie op politiek, maatschappij, de wereld, het leven. In gelijkwaardigheid en met gelijke rechten. Feminisme heeft nooit betekent: slachtoffer-rol, vijandigheid ten opzichte van ras, geslacht, seksuele voorkeur of zaken die met mode te maken hebben zoals BH’s of jurken. Of ander gezeur.
Dus Laurence, wanneer je zegt dat je feministe bent (ik neem even standaard de vrouwelijke uitgang omdat ik bijvoorbeeld ook vind dat achternamen via de vrouwelijke lijn moeten lopen, zulk soort dingen) hoef je niet te zeggen dat je ook nog zus bent, en dochter, en vriendin, en lezer en maar heel soms een zwemmer. Dan klink je bijna als het F********woord.
Ik ben een feministe, want ik ben voor gelijkwaardigheid en gelijke rechten (mensenrechten) tussen man en vrouw, zwart en blank, seksueel geaard of niet. Ik ben geëmancipeerd want ik streef naar gelijke rechten en zelfstandigheid.
Voor ons, als mensen.

Dan ga ik nu even de was doen. Omdat ik er zin in heb.