Vieze tenen
Laatst zat ik twee uur lang met mijn zonnebril op in de trein. De hele weg van Zutphen naar Leeuwarden. Nu hou ik niet van het fenomeen ‘zonnebril op in gezelschap’. Het doet me altijd denken aan hoe kleine kinderen zich verstoppen. Met hun hoofd achter de stoel en hun kontje en de beentjes overduidelijk zichtbaar ernaast. Jij moet ze dan gaan zoeken and geuss what: je vindt ze altijd en dat vinden zij dan weer prachtig. Mensen met zonnebrillen … Lees meer …
