Marihumama en andere Liefdes

Van een ex-verloofde kreeg ik eens een heuse waterpijp, voor mijn verjaardag. Een blauwe. Dit was omdat hij gestopt was met roken maar niet zozeer ook wilde stoppen met blowen. Vandaar de gift, op mijn verjaardag. Voor mij was een waterpijp niet geheel noodzakelijk omdat ik gestaag doorstookte, qua roken.  Een zelfgebouwde shag-gerelateerde stuff-sigaret was mij liever dan geborrel uit een blauwe fles. Ik hou niet van blauw. Maar hij was gestopt met roken. En blijkbaar niet voornemens aldus ook … Lees meer …

Van Die Dingen Dus

Er zijn Van Die Dingen waar je niet om vraagt en toch gebeuren. Al ’s morgens vroeg heb ik een close-encounter met geweld. Hier vraag ik niet om en zeker niet voor de koffie. Want dan is mijn fysiek, met mij erin, nog niet wakker.  Onwakker raak ik ingeklemd tussen de bank, de muur, Tijger en Mazi. Hoewel zij een broer en zus-relatie hebben wil hij haar een liefdesbijtje geven. Daar is zij totaal niet van gediend, hij doet het ook veel te hard. Hoezo … Lees meer …

Sprookjes voor Volwassenen (2): Het Heksengebrek

Heel erg lang geleden, om precies te zijn in 1545, in een onbekend stadje hier ver vandaan, namelijk Tilbourgh, werd er een meisje geboren die van haar ouders geen naam kreeg. Dat kwam omdat haar ouders zo arm waren, en haar vader was bovendien een zuiplap, dat ze niet voor haar konden zorgen. Dus legden ze haar te grabbel bij de kloosterpoort iets buiten de stad. Terwijl haar vader zijn plaats innam in de lokale kroeg, verschool haar moeder zich … Lees meer …

Gevoelstemperatijd

Vanmorgen zag ik dat er rond één uur ’s nachts een mail naar mij was verzonden met daarin de mededeling dat er een man bij mij op de stoep zou staan die middag, tussen half één en half drie. Met een cadeautje. Sinterklaas dus, want bij die gelegenheid betaal je ook altijd je cadeautjes zelf. Tussen negen en half elf keek ik 58 keer op de klok. Of het per ongeluk ongemerkt al ’tussen half één en half drie’ was geworden. … Lees meer …

Als meneer en mevrouw gaan neuken

Ter bevordering van het persoonlijke welzijn heeft iedereen zo zijn eigen ‘ding’ wat-ie moet doen. Of zoals een supervisor ooit tegen mij zei: “Je bent nog altijd zelf je beste therapeut”. Ik ken mensen die therapeutisch vissen of hardlopen, ’troost-eten’ koken of er alleen over praten (hiervan heb ik de heilzame werking persoonlijk vastgesteld) en mensen die naar hard-rockbandjes moeten gaan kijken. Ik heb alleen dat laatste. Soms heb ik een onstuitbare behoefte wat stoere heren te zien op een … Lees meer …

Samenwonen

Binnenkort ga ik weer samenwonen, met een kerel. Dat lijkt misschien wat snel maar dat valt reuze mee. Al is het misschien iets meer zijn beslissing dan de mijne. Ik ken hem al enige tijd en we hebben in die periode een goede band opgebouwd. Of opgebouwd- heel eerlijk gezegd heeft hij me ingepalmd door naar me te knipogen bij het tuinhek. Ik ben daar erg gevoelig voor. Hij ziet er goed uit, slank, is erg lenig voor zijn leeftijd … Lees meer …

Het Jezussyndroom

De volgende keer dat mijn kat begint te grommen wanneer de bel gaat, doe ik niet meer open. Nog gekleed in mijn dikke zo-kom-je-de-winter-wel-door-ochtendjas kwam ik nu immers, zelfs nog voor de koffie, oog in oog te staan met een man die mij vroeg of ik kennis wilde nemen van de dood van Jezus. “Nee, zei ik, “dat wil ik niet. Ik wil geen kennis nemen van de dood van Jezus”. “Maar het is in het zaaltje hierachter,” zei de … Lees meer …

Zen van het Dagelijks Leven

Vandaag kreeg ik een mail waarin de angst werd verwoord dat ik het faillissement van Buurthuis Hop zou aankondigen. Maar Buurthuis Hop gaat helemaal niet failliet, sterker nog: Hop bloeit op. Het betreft hier natuurlijk het buurthuis te Zwinkerveen, bij de Zwinkerveense plas rechtsaf. Uit het script van Toosje’s Comeback. Voor de vakantie leek het er even op dat Toosje helemaal nooit haar Comeback ging maken. Spontaan vielen er enkele spelers uit door verhuizing, huiswerk en huiselijke omstandigheden van verregaande … Lees meer …

Fawlty Bartje

Afgelopen weekend bevonden mijn Lief en ik ons in een hotel. Een hotel met een aanzienlijk Fawlty Tower-gehalte, een aanrader dus. Het bevindt zich in the middle of no-where en ook dat is een aanrader want zoveel middle of no-where’s zijn er niet meer in Nederland. Behalve het hotel staan er in het dorp nog twee boerderijen, een paardenbak waar je met je paard grote voltes kan rijden en een bushalte. Maar bij de bushalte staat nooit iemand en ook … Lees meer …

Toorn

Sommige dingen gaan nooit meer over. Sommige dingen blijven je je hele leven achtervolgen zoals de maan opkomt wanneer de zon ondergaat. Het wordt nooit anders. En zo ken ik vanaf mijn tiende een woede in mij die nooit meer overgaat, vrees ik. Elke keer wanneer ik ze zie, barst die woede in mij los en moet ik moeite doen die respectvolle mens te zijn die vanuit haar eigen waardigheid de ander te woord staat. Gelukkig zijn ze weer weg … Lees meer …