Rommelige vagina

Na Naomi Wolf en De zoete leugen of de mythe van de Schoonheid (1991) kregen we kort geleden, op herhaling de documentaire Beperkt Houdbaar (2007) te zien van Sunny Bergman. In het 348 pagina’s tellende boek van Wolf probeert zij duidelijk te maken hoe vrouwen onderhevig zijn aan een opgelegd en gemanipuleerd schoonheidsideaal.
Wat doorgaat voor vrouwelijke schoonheid, is tekenend voor vrouwelijk gedrag (in een bepaalde periode), vindt Wolf. In onze tijd, geeft zij als voorbeeld, is het geen ‘must’ meer dat vrouwen hun onderste ribben laten weghalen om in het korset te passen en een ‘wespentaille’ te hebben. Het flauwvallen vanwege het gebrek aan zuurstof was cultureel bepaald. En heel vrouwelijk.
Ook beschrijft zij de strategie van de cosmetische industrie. Men creëert eerst de vraag, en snel daarna het aanbod. Eén van de best bewaarde geheimen in deze wereld is, nog beter dan hoeveel goud in Fort Knox, is dat alle vrouwen striae hebben. Alle, wel ergens. Dat komt door het vrouw-zijn, het zit in het pakketje.
De cosmetische industrie heeft gemanipuleerd, geadverteerd, pagina’s gekocht in vrouwenbladen om de individuele vrouw, lezend op de bank met het kopje thee ervan te overtuigen dat zij nou net de enige was, die dat had. Die enige lelijke, die dat had. Maar gelukkig stond er dan op de volgende pagina een crème of een dieet of een fitness-apparaat wat ze meteen kon aanschaffen om weer normaal te worden. Normaal volgens het schoonheidsideaal.
Sunny Bergman laat zien, 16 jaar later, dat we de inzichten van Naomi Wolf niet kunnen ontkennen. Maar dat de ontwikkeling zich heeft voortgezet.
Beperkt Houdbaar vraagt zich af waarom mensen zich zo fundamenteel laten beïnvloeden door een verseksualiseerd vrouwbeeld? Hoe het kan zijn dat vrouwen het eigen lichaam tot maakbaar object hebben gedegradeerd?
Zoals Wolf het accent legde bij de marktstrategie van de cosmetica-industrie, zo legt Bergman de vinger op de Photoshop-norm. Elke gepubliceerde vrouw is bijgewerkt, geretoucheerd en de afbeeldingen die wij zien hebben hetzelfde waarheidsgehalte als ET, maar dan anders. En wel als norm.
Bergman laat zien hoe een Amerikaans meisje zich laat opereren vanwege een ‘rommelige vagina’ omdat dat tegenwoordig een ‘pornokutje’ moet zijn. Dat zij daardoor zelf wat minder gevoel heeft in haar vagina, en wat minder kan genieten van haar seks brengt ons terug naar de wespentaille. Wel heel vrouwelijk.

Is feminisme nog nodig, vandaag of morgen, vroeg Laurence de la Porte zich af bij the F*****word.

Ja, doe maar. Want we hebben nu de Nutrilon-reclame. Jij wil toch ook het beste voor je kindje? Het meisjes-kindje van de Nutrilon is in het rose. En ze wordt een danseresje. Het jongetjes-kindje is in het blauw. Met Nutrilon zit hij voor een telraam (en wordt vast een wiskundige met een nominatie voor de Nobelprijs) of hij wordt bergbeklimmer! Het Nutrilonbusje is ook blauw. Het ondersteunt de hersenontwikkeling.
Voor het danseresje geldt dat niet. Zij mag toch immers bij een lengte van 1 meter 60 niet meer wegen dan 49 kilo. Bij zo’n vorm van ondervoeding werkt zelfs Nutrilon niet meer.
Maar wel heel vrouwelijk.

Beperkt Houdbaar: www.beperkthoudbaar.info