“Hij is te slap,” zei mijn Lief, “voel maar”. Ik voelde en inderdaad, de basis was stevig te noemen maar daarboven werd het ronduit slap. “Dat is niet lekker,” zei hij en ik bood meteen aan een andere te pakken. Met het stevige gedeelte van de komkommer in mijn hand liep ik terug naar de groente-afdeling. Onderweg, zo tussen de tandpasta en de wattenstaafjes passeerde ik een jongeman die ongegeneerd opmerkte: “Nou, zo één heb ik nog nooit gezien”. Ik … Lees meer …
Vlak bij mij in de buurt is een school. Ik vind dat niet erg want ik ben voor ontwikkeling en groei, ik wil zelfs wel zover gaan dat ik denk dat dat een reden is waarom wij op aarde zijn. Alleen, op deze school zitten kinderen. Deze kinderen worden om half elf losgelaten op het schoolplein en qua volume moeten het er een stuk of driehonderdelf zijn. Ik noem ze de schreeuw-kinderen. Ze schreeuwen een half uur en dan gaan … Lees meer …
Vanuit mijn ooghoek zag ik haar ineens, bij de zuivel. Haar tengere gestalte in de iets te grote, groene jas, de ‘gezonde’ schoenen die nooit charmant zijn maar waar je zo goed op kan lopen. Haar kleine krulletjes waarvan ik wist dat ze zijdezacht waren. Mijn moeder. Ze had een rollator die ze met haar linkerhand vasthield terwijl ze in haar rechter een product had waarvan ze blijkbaar het etiket las. Ik wilde naar haar toelopen en wat verbouwereerd uitbrengen: … Lees meer …
Naar aanleiding van mijn blog over manvriendelijk opruimen, kreeg ik vragen over de Zaak van de Piemelman die daarin genoemd wordt. Bestaat hij echt? Ja. Hij bestaat echt, zowel de piemel als de zaak. Op een avond, terwijl ik op de bank lag te genieten van mijn nieuwe huis met tuin (en ligbad), zag ik een vreemde weerspiegeling in het raam. Het vreemde zat hem daarin dat ik één van mijn katten aaide -horizontaal- en de beweging zich spiegelde: verticaal. … Lees meer …
Laatst zag ik Mission Impossible IV met Tom Cruise (dus toch niet Bratt Pitt) in de rol van Ethan Hunt. Best interessant om te volgen, vooral ook omdat de thuissituatie van Hunt aan de orde kwam. Notabene op zijn verlovingsfeestje werd hij door een anonieme beller naar de Buurtsuper gestuurd om daar een Mission-Impossible-opdracht aan te nemen. Hij verliet meteen huis&haard; werk gaat blijkbaar voor het meisje, bij Hunt. Hij ging de missie doen die bij nader inzien helemaal niet zo … Lees meer …
Bij de kapper las ik in een blad een prachtig artikel over verliefd worden op latere leeftijd. Met dat ‚latere’ bedoelde men: 40+. Ik voelde me meteen aangesproken. Op latere leeftijd verliefd worden, zo stond er, geeft meer kans op het vinden van een juiste partner. Na een verhandeling over hormonen als testosteron, oestrogeen en oxytocine zou het ook aan Wijsheid kunnen liggen. De 40+ vrouw weet immers dat als het lijkt op een eend en het doet als een … Lees meer …
Ik begin mij steeds meer af te vragen waarom mannen niet al eeuwen lang het huishouden doen. Ooit een man in de weer gezien met een keukentrapje? Nee. Want hij kan al bij de bovenste keukenkastjes. Ooit een man gezien, staande op een stoel, met de stofzuiger ongelukkig in zijn ene en de slang in zijn andere hand? Nee. Want hij kan al bij het plafond. Ooit een man gezien die met pijn en moeite zijn evenwicht probeert te bewaren … Lees meer …
Iedereen kent wel dat beeld van die mannen die alleen aan de bar zitten en mistroostig in hun bier staren. En tegen de willekeurige barman mompelen: „Zij Begrijpt Mij Niet”. Soms duidt dit op een man met vreemdgaande plannen maar altijd is dit het type wat onverrichter zake weer naar huis gaat, naar diezelfde vrouw. Andere vrouwen gaan er namelijk niet vanuit dat wanneer zijn eigen vrouw hem niet begrijpt, zij hem wel zullen begrijpen. En ze worden dan bang … Lees meer …
Nu las ik dat David Garrett op zijn Stradivarius is gevallen. Althans op de kist waar zijn Stradivarius in lag. Hoewel de indruk kan ontstaan dat er naar de bouw van de vioolkist niet zo is omgekeken; niets is minder waar. Het was David die van de trap viel en zo met zwaartekracht en al bovenop de kist met de Strad terecht kwam. Die voor €82.000,- aan diggelen kwam te liggen. David was er stil van, staat er in het … Lees meer …
Wanneer ik bezig ben onkruid, of misschien toch wel een plant, uit mijn tuin te trekken word ik aangesproken door een kennis van de vorige bewoonster van mijn huis. We praten over haar, over hem en vervolgens over mij en ondertussen probeert hij te zien wat er zoal is veranderd in het huis, sinds de vorige bewoonster. „Je mag wel even binnenkomen”, zeg ik. Binnen gekomen benoemt hij de verschillen en meldt dat hij oog heeft voor detail. Er is … Lees meer …
