“U kunt vast niet fluiten,” zei de ober terwijl hij het bord van mijn ex-tosti Hawaii van tafel nam. Niet fluiten? Maar voordat ik kon aantonen dat ik juist heel goed kan fluiten, sommigen vinden zelfs dat ik kan fluiten ‘als een kerel‘, ging hij verder. “Dat zei m’n moeder altijd. Als je je korstjes niet opeet, kan je vast niet fluiten”. We keken naar het bord waar de tosti op had gelegen en inderdaad. Behalve een blaadje sla en … Lees meer …
En dan ineens dan doet-ie het. De Eumig R2000 instaprojector. Ik kan me nog goed herinneren dat we hem kregen; een zeer modern apparaat waarop je films kon kijken alsof je tv keek. Niemand had dat. Mijn vader had de films zorgvuldig gedocumenteerd, in een schrift. Bijvoorbeeld (film nummer 4) Vacantie Holten 1968 of (film 2B, Nelleke) Kleuterschooltijd. Of film 12, vacantie ’80, Denemarken- Zweden. Omdat de Bouwfilm (13) per ongeluk in de hoes film 2B, Nelleke Kleuterschooltijd terecht was gekomen … Lees meer …
Ik heb ‘m gehad. Mijn allereerste opvlieger! Het was een spannende aangelegenheid om zo onverwachts ineens geheel en totaal in de fik te staan. De opvlieger leek ook helemaal uit me te vliegen en om mij heen. Ik weet nu pas dat ik mij binnen enkele seconden kan ontdoen van allerlei soorten en vormen van kleding, onderwijl roepend naar mijn Lief: “De deur! De deur!” Mijn Lief rende naar de deur alsof er echt brand was en zwaaide hem open. … Lees meer …
Behalve de voorstelling SHE-of de Mythe van de Moederliefde komt er rond de première een boek uit rondom dit thema. Dit boek bestaat uit een verzameling van verhalen van mensen over hun visie op de universele voorstelling van het beeld wat we hebben over moederliefde, en de praktijk. We komen liefdevolle, geduldig steunende moeders tegen maar ook moeders die deze eigenschappen misten. En met een narcistische, alcoholische of vijandige inslag hun kinderen groot brachten. We komen moeders tegen die met … Lees meer …
Voordat ik mijn Lief ontmoette had ik altijd relaties met mannen waar ik iets niet aan begreep. Mijn ervaring is dat het een relatie ingewikkeld maakt, wanneer je er iets niet aan begrijpt. Ik had bijvoorbeeld eens een relatie met iemand die altijd ‘even ergens iets’ naar toe moest brengen, of ophalen. Wat of wie of waar het was, was Top Secret. Toch had ik nooit de indruk dat de Nationale Veiligheid in het geding was. In tegendeel, ik begon … Lees meer …
Vlak bij mij in de buurt is een school. Ik vind dat niet erg want ik ben voor ontwikkeling en groei, ik wil zelfs wel zover gaan dat ik denk dat dat een reden is waarom wij op aarde zijn. Alleen, op deze school zitten kinderen. Deze kinderen worden om half elf losgelaten op het schoolplein en qua volume moeten het er een stuk of driehonderdelf zijn. Ik noem ze de schreeuw-kinderen. Ze schreeuwen een half uur en dan gaan … Lees meer …
Vanuit mijn ooghoek zag ik haar ineens, bij de zuivel. Haar tengere gestalte in de iets te grote, groene jas, de ‘gezonde’ schoenen die nooit charmant zijn maar waar je zo goed op kan lopen. Haar kleine krulletjes waarvan ik wist dat ze zijdezacht waren. Mijn moeder. Ze had een rollator die ze met haar linkerhand vasthield terwijl ze in haar rechter een product had waarvan ze blijkbaar het etiket las. Ik wilde naar haar toelopen en wat verbouwereerd uitbrengen: … Lees meer …
